درخت ممرز در حدود ۱۰۰ سال عمر می کند و در چند سال اول نیز گل نمی دهد. پراکندگی آن در کره زمین به صورتی است که در غالب نواحی اروپا، مغرب آسیا، چین، ژاپن و امریکای شمالی می روید. برگ و پوست این درخت از نظر درمانی قابل استفاده است.

ترکیبات شیمیایی ممرز

برگ درخت ممرز دارای تانن فراوان است. در پوست آن یک ماده رنگی زرد وجود دارد. دانه اش دارای نوعی ماده روغنی قابل استخراج ولی با ارزش کم است.

خواص درمانی ممرز

برگ درخت ممرز دارای اثر قابض قطعی است و جوشانده ۳۰ در هزار آن به صورت غرغره جهت رفع درد گلو، مورد استفاده قرار می گیرد. در طب عوام چنین شهرت دارد که با مصرف پوست و حتی برگ آن اثر مقوی و تب بر ظاهر می شود.

محل رویش ممرز

نواحی مختلف البرز، باغ های شمال تهران، نواحی شمالی ایران، جنگل های اطراف طالش (در ۴۰۰ تا ۵۰۰ متری)، جنگل های آستارا (در ارتفاع ۴۰۰ متری)، بندرگز، جنگل های بین رشت و کهدوم، جنگل های رستم آباد (گیلان)، لاهیجان، نور، زرین گل در مازندران در ارتفاعات ۱۰۰۰ متری، آذربایجان، کاليبار در ارتفاعات ۱۴۰۰ متری.

اسامی محلی ‌ممرز

این درخت در سخت سر و رودسر به جلم، در کلاردشت و کجور به کرزل (Korzel)، در نقاط مختلف گرگان به تغار و تغر، در مازندران به ممرز و در میاندره گرگان به مرز (Marez) موسوم است. اما در بعضی کتب علمی به جای گیاه مذکور، دو واریته از آن، یکی با پراکندگی وسیع در نواحی شمالی ایران به نام Var. Betulus و دیگری به نام Var. parya Raddle Fomin در آذربایجان ذکر شده است.

منبع:

https://aydana.com/carpinus-betulus/